BOB DYLAN DAGBOEK JAREN 50 & 60

De dertienjarige Robert Zimmerman ondergaat op 22 september 1954 zijn bar-mitzvah.

Volgens de overlevering is Bob Dylan op 31 januari 1959 één van de toeschouwers tijdens het optreden van Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper in Duluth in Minnesota. Drie dagen later komen deze drie zangers bij een vliegtuigongeluk om het leven.

Robert Zimmerman haalt op 5 juni 1959 zijn einddiploma op de Hibbing High School in Minnesota. Drie jaar later verandert hij officieel zijn naam in Bob Dylan. Hij heeft Dylan als achternaam gekozen uit bewondering voor de Britse schrijver Dylan Thomas.

Het optreden van Joan Baez en Bob Gibson op 11 juli 1959 tijdens het Newport Folk Festival wordt opgenomen om later op plaat te worden uitgebracht. Deze live-registratie is het plaatdebuut van Joan Baez.

In september 1959 gaat Robert Zimmerman studeren aan de Universiteit van Minnesota in Minneapolis. Hij heeft zijn gitaar bij zich en is regelmatig op de campus te horen met zijn liedjes.

1961

Bij zijn vrienden Sid en Bob Gleason in East Orange in New Jersey neemt Bob Dylan op 3 februari 1961 San Franciso Bay Blues en Jesus Met The Woman At The Well op. Dit zijn de eerste twee liedjes die Bob Dylan ooit heeft opgenomen.

De negentienjarige Bob Dylan verzorgt op 11 april 1961 het openingsprogramma van John Lee Hooker in Gerde’s Folk City in Greenwich Village in New York. Tijdens dit eerste professionele optreden van de folk-zanger brengt hij o.a. The House Of The Rising Sun en A Song To Woody, een ode aan Woody Guthrie, ten gehore.

Bob Dylan verdient op 24 april 1961 vijftig dollar als sessiemuzikant bij de opnamen van Midnight Special van Harry Belafonte. Hij speelt mondharmonica.

Het is de allereerste grammofoonplaat waarop Bob Dylan te horen is.

Bob Dylan treedt op 6 september 1961 voor de allereerste keer op. Zijn live-debuut is in het Gaslight Café in Greenwich Village in New York.

Bob Dylan treedt vanaf 26 september 1961 twee weken op in Gerde’s Folk City in Greenwich Village in New York. Hij staat in het voorprogramma van The Greenbriar Brothers. Nadat Robert Shelton van The New York Times het optreden heeft gezien, schrijft hij de volgende dag in de krant dat Dylan “boordevol talent zit”.

Op 30 september 1961 speelt Bob Dylan bij een opname-sessie voor Columbia Records mondharmonica op drie nummers van Caroline Hester. Producer John Hammond is onder de indruk van Bob Dylan en biedt hem een platencontract aan.

Bob Dylan begint op 21 oktober 1961 in de Columbia Recording Studio in New York aan de opnamen van zijn debuut-LP. De productie is in handen van John Hammond. De opnamekosten bedragen slechts vierhonderd dollar.

Niet meer dan vijftig belangstellenden komen op 4 november 1961 naar Bob Dylan kijken bij zijn debuut-optreden in de Carnegie Chapter Hall in New York. Het publiek bestaat voor een groot deel uit vrienden van de folk-zanger.

1962

Het titelloze debuut-album van Bob Dylan ligt vanaf 19 maart 1962 in de platenwinkel. Op de LP staan o.a. You’re No Good, Highway 51 Blues, Gospel Blow, House Of The Rising Sun en Song To Woody.

Op 29 juli 1962 maakt Bob Dylan zijn radio-debuut. Hij treedt op tijdens de 21 uur durende Hootenanny Saturday Special van WRUR-FM in New York.

Robert Zimmerman verandert op 2 augustus 1962 officieel zijn naam in Bob Dylan. Hij heeft Dylan als achternaam gekozen uit bewondering voor Dylan Thomas. Deze Britse schrijver wordt op 27 oktober 1914 geboren in Swansea in Wales. Dylan Thomas debuteert in een plaatselijke krant met een gedicht dat hij letterlijk heeft overgeschreven. In 1936 verschijnt Twenty-Five Poems waarmee hij zijn naam als dichter vestigt. Naast gedichten schrijft Dylan Thomas korte verhalen. In de oorlogsjaren verdient hij de kost met het schrijven van filmscenario’s in opdracht van het Britse Ministerie van Propaganda. Hij woont in Londen met zijn vrouw, de danseres Caitlin MacNamara. Na de oorlog verschijnt de dichtbundel Deaths And Entrances. Dylan Thomas wordt gevraagd om spreekbeurten te houden op Amerikaanse universiteiten. Die zijn uiterst succesvol, maar ook uitputtend. Tijdens zijn vierde bezoek aan de Verenigde Staten bezwijkt Dylan Thomas op 9 november 1953 in New York aan zijn overmatig drankgebruik. Hij wordt begraven in Laugharne.

De journalist Nat Hentoff noemt Bob Dylan in de New Musical Express van 3 augustus 1962 “de meest spectaculaire ontdekking sinds jaren”.

1963

Bob Dylan is op 12 januari 1963 in Londen voor een radio-optreden bij de BBC. Hij is te horen in het programma The Madhouse On Castle Street. Bob Dylan speelt Blowin’ In The Wind en Swan On The River.

Bob Dylan werkt op 14 januari 1963 in Londen mee aan plaatopnamen van Richard Farina en Eric von Schmidt. Op de hoes wordt hij later vermeld onder de naam Blind Boy Grunt.

Op 12 april 1963 treedt Bob Dylan in de Town Hall in New York op. Het is de eerste keer dat hij alleen op het podium staat.

Bob Dylan loopt op 12 mei 1963 weg tijdens de repetities voor zijn optreden in The Ed Sullivan Show. In dit televisieprogramma wil hij Talking John Birch Society Blues zingen. Dit wordt hem verboden, omdat hij zich in het liedje kritisch uitlaat over deze extreem conservatieve organisatie. De John Birch Society komt op voor de vrijheden van het individu en staat voor een terughoudende rol van de overheid. Het communisme wordt gezien als "het rode gevaar".

Op 17 mei 1963 vindt in Monterey in Californië het allereerste Monterey Folk Festival plaats. Optredende artiesten zijn o.a. The Weavers, Peter Paul & Mary, Pete Seeger, Bob Dylan en Joan Baez.

The Freewheelin’ Bob Dylan wordt op 27 mei 1963 op Columbia 8786 uitgebracht. Op zijn tweede album zingt Bob Dylan o.a. Blowin’ In The Wind, A Hard Rain’s A-Gonna Fall, Masters Of War en Don’t Think Twice It’s Alright. The Freewheelin’ Bob Dylan komt op 7 september 1963 de Billboard-albumlijst binnen. Hij haalt de 22ste plaats.

Bob Dylan maakt op 26 juli 1963 zijn debuut op het Newport Folk Festival. Hij zingt Blowin’ In The Wind, een liedje dat hij in april 1962 heeft geschreven. Deze song wordt de officieuze hymne van de campagne voor gelijke burgerrechten.

Peter, Paul & Mary komen met hun versie van Blowin’ In The Wind op 29 juni 1963 de Billboard Hot 100 binnen. De single bereikt op 17 augustus 1963 de tweede plaats. Ook de opvolger is een Bob Dylan-compostie van de LP The Freewheelin’ Bob Dylan. Don’t Think Twice It’s Alright blijft in de versie van Peter, Paul & Mary op 26 oktober 1963 op negen steken.

Ongeveer 200.000 zwarten en blanken lopen op 28 augustus 1963 mee in de Mars Op Washington. Dit is een nationale betoging voor gelijke burgerrechten. In Washington houdt dominee Marten Luther King aan de voet van het Abraham Lincoln-monument zijn beroemde redevoering I Have A Dream. Hij droomt dat blank en zwart ooit gebroederlijk naast elkaar zullen leven. In Washington wordt er opgetreden door Mahalia Jackson, Joan Baez en Bob Dylan. Ook Peter, Paul & Mary zijn er. Zij zingen Blowin’ In The Wind. President John F. Kennedy is onder de indruk van de mars. Hij belooft dat er wetten zullen komen voor gelijke behandeling van blank en zwart.

Bob Dylan treedt op 26 oktober 1963 op in de Carnegie Hall in New York. Voor het programmaboekje heeft hij het gedicht My Life In A Stolen Moment geschreven. De live-registraties van The Times They Are A-Changin’, The Ballad Of Hillis Brown, Boots Of Spanish Leather, Lay Down Your Weary Tune, North Country Blues en With God On Our Side zijn op 30 augustus 2005 uitgebracht op het album No Direction Home: The Soundtrack – The Bootleg Series Vol. 7.

1964

Door CBS wordt op 10 februari 1964 het album The Times They Are A -Changin’ van Bob Dylan uitgebracht. Naast de titelsong staan op deze derde LP van de folk-zanger o.a. With God On Our Side, The Ballad Of Hollis Brown, Boots Of Spanish Leather en Restless Farewell. The Times They Are A-Changin’ is geproduceerd door Tom Wilson. De hoesfoto is van Barry Feinstein. De LP komt op 7 maart 1964 de Billboard-albumlijst binnen. The Times They Are-A-Changin’ bereikt de twintigste plaats.

Paul Simon en Art Garfunkel nemen op 10 april 1964 in de Columbia Studio in New York de akoestische versie van The Sounds Of Silence op. Dit is één van de liedjes die bestemd zijn voor hun debuut-LP Wednesday Morning 3 AM. Dit album wordt geen succes. Paul Simon gaat zijn heil zoeken in Engeland. Art Garfunkel neemt zijn studie weer op. Ondertussen wordt The Sounds Of Silence opgepikt door een radiostation in Boston. Bij hun platenmaatschappij Columbia komt vraag naar het liedje. Hun producer Tom Wilson heeft sterk de indruk dat The Sounds Of Silence een hit wordt als er elektrisch versterkte instrumenten aan worden toegevoegd. Na de opname van Like A Rolling Stone van Bob Dylan vraagt Tom Wilson op 15 juni 1965 aan de muzikanten of zij de orkestband bij The Sounds Of Silence willen inspelen. Deze nieuwe versie verschijnt op Columbia 43396. De single komt op 20 november 1965 de Billboard Hot 100 binnen. The Sounds Of Silence staat vanaf 1 januari 1966 twee weken op de eerste plaats. Art Garfunkel breekt zijn studie af. Paul Simon keert in allerijl uit Engeland terug naar Amerika.

Op 7 mei 1964 arriveert Bob Dylan op de luchthaven van Londen voor zijn allereerste tournee door Groot-Brittannië. Op 17 mei 1964 geeft hij voor het eerst een concert in de Royal Albert Hall in Londen.

Vanaf 8 augustus 1964 ligt Another Side Of Bob Dylan in de Amerikaanse platenwinkel. Op dit vierde album van de Zanger/componist staan All I Really Want To Do, Black Crow, Spanish Harlem Incident, Chimes Of Freedom, I Shall Be Free, No. 10, To Ramona, Motorpsycho Nitemare, My Back Pages, I Don't Believe You (She Acts Like We Never Have Met), Ballad In Plain D en It Ain't Me Babe. Another Side Of Bob Dylan is geproduceerd door Tom Wilson. De LP (Columbia 8993) komt op 9 september 1964 de Billboard-albumlijst binnen. Hij komt niet hoger dan 43.

Bob Dylan en Joan Baez staan op 9 augustus 1964 in Forest Hill in New York voor het eerst samen op de planken.

Bob Dylan treedt op 31 oktober 1964 op in de Philharmonic Hall in New York. Bijna veertig jaar later, op 30 maart 2004, verschijnt het concert op een dubbel-cd onder de titel Live 1964.

It Ain’t Me Babe in de uitvoering van Johnny Cash & June Carter komt op 31 oktober 1964 de Billboard Hot 100 binnen. Deze single, uitgebracht op Columbia 43145, komt op 28 november 1964 niet hoger dan 58.

1965

In de Columbia Studio in Los Angeles nemen

The Byrds op 20 januari 1965 hun eerste single op. Mr. Tambourine Man is een compositie van Bob Dylan die te vinden is op zijn album Bringing It All Back Home. The Byrds (Jim McGuinn, Gene Clark, Chris Hillman, Michael Clarke en David Crosby) worden in de studio bijgestaan door Leon Russell, Hal Blaine en Larry Knechtel. De productie is in handen van Terry Melcher. Hij is de stiefzoon van actrice Doris Day. Mr. Tambourine Man wordt op 12 april 1965 in Amerika uitgebracht. De single staat op 26 juni 1965 één week op 1 in de Billboard Hot 100. Overigens lezen we in ‘The Originals’ van Arnold Rypens dat Bob Dylan niet de eerste is die Mr. Tambourine Man opneemt. De allereerste versie opgenomen door The Brothers Four.

In de Columbia Studio in Los Angeles nemen The Byrds op 8 maart 1965 All I Really Want To Do op. Net als hun eerste single is ook dit liedje een compositie van Bob Dylan. Op de B-kant staat de Gene Clark-compositie I’ll Feel A Whole Lot Better. In de Billboard Hot 100 komt All I Really Want To Do van The Byrds niet verder dan de veertigste plaats, omdat de versie van Cher beter verkoopt. Die bereikt de vijftiende plaats.

Door CBS wordt op 22 maart 1965 Bringing It All Back Home van Bob Dylan uitgebracht op Columbia 9128. Dit is het eerste album waarop de zanger elektrisch gaat. Op Bringing It All Back Home staan Subterranean Homesick Blues, She Belongs To Me, Maggie’s Farm, Love Minus Zero/No Limit, Outlaw Blues, On The Road Again, Bob Dylan’s 115th Dream, Mr. Tambourine Man, Gates Of Eden, It’s All Right Ma (I’m Only Bleeding) en It’s All Over Now Baby Blue. Bringing It All Back Home is geproduceerd door Tom Wilson. De LP komt op 1 mei 1965 de Billboard-albumlijst binnen. Bringing It All Back Home haalt de zesde plaats.

Bob Dylan begint op 30 april 1965 in Sheffield aan een tournee door Engeland. Hij wordt begeleid door The Band. Tijdens deze tournee worden filmopnamen gemaakt voor de documentaire Don’t Look Back.

Op 9 en 10 mei 1965 geeft Bob Dylan twee uitverkochte concerten in de Royal Albert Hall in Londen. Het eerste optreden wordt bijgewoond door o.a. The Beatles en Donovan.

Voor de BBC neemt Bob Dylan in Londen op 8 juni 1965 een televisie-special van een uur op. De omroep zendt het op 12 en 24 juni 1965 in twee delen uit.

In de Columbia Studio in Nashville neemt Bob Dylan op 15 juni 1965 Like A Rolling Stone op. Hij begeleidt zichzelf niet op de akoestische gitaar. Voor de gelegenheid heeft hij een complete rock’n’roll-band (met ondermeer toetsenist Al Kooper en gitarist Mike Bloomfield) ingehuurd. Like A Rolling Stone duurt maar liefst zes minuten en dertien seconden. Op 24 juli 1965 komt Like A Rolling Stone de Billboard Hot 100 binnen. De single haalt de tweede plaats. Ook in Nederland wordt het een hit. De plaat bereikt de zevende plaats in de Top 40. Like A Rolling Stone is het openingsnummer van het album Highway 61 Revisited dat op 30 augustus 1965 wordt uitgebracht. Hoewel Keith Richards van The Rolling Stones denkt dat het liedje over hem gaat, schijnt Bob Dylan het geschreven te hebben met Edie Sedwick in gedachten.

Bob Dylan verrast vriend en vijand door op het altijd akoestische Newport Folk Festival op 25 juli 1965 voor het eerst elektrisch op te treden met The Paul Butterfield Blues Band. Het publiek hoort stomverbaasd aan hoe Bob Dylan de gitaren over het festivalterrein laat gieren. Na veel boe-geroep speelt hij twee akoestische liedjes. Bij Mr. Tambourine Man en It’s All Over Now Baby Blue begeleidt hij zichzelf op gitaar.

It Ain’t Me Babe van The Turtles komt op

7 augustus 1965 de Billboard Hot 100 binnen.

De single, uitgebracht op White Wale 222, bereikt de achtste plaats. It Ain’t Me Babe is gecomponeerd door Bob Dylan voor zijn album Another Side Of Bob Dylan dat op 8 augustus 1964 is uitgebracht door Columbia Records.

Op vrijdag 13 augustus 1965 vertrekken

The Beatles vanuit Londen naar Amerika voor hun tweede uitgebreide tournee die tot 31 augustus 1965 zal duren. Op 16 augustus 1965 hebben The Beatles een vrije dag. De datum is vrijgehouden indien het concert in het Shea Stadium op 15 augustus 1965 door slecht weer zou zijn afgelast. The Beatles komen de dag door met het geven van interviews. In hun hotel krijgen zij bezoek van collega’s als The Supremes, The Exciters, The Ronettes, Del Shannon en Bob Dylan. Vooral John Lennon is een groot bewonderaar van Bob Dylan. In de film Help! zingt hij het liedje You’ve Got To Hide Your Love Away in de stijl van Bob Dylan.

Highway 61 Revisited van Bob Dylan ligt vanaf 30 augustus 1965 op Columbia 9189 in de Amerikaanse platenwinkels. Op zijn tweede elektrische LP staan nummers als Tombstone Blues, From A Buick 6, Ballad Of A Thin Man en Like A Rolling Stone. Bob Dylan wordt begeleid door gitarist Mike Bloomfield, organist Al Kooper, pianisten Paul Griffin en Frank Owens, drummer Bobby Gregg, bassist Harvey Goldstein, gitarist Charley McCoy en bassist Russ Savakus. Highway 61 Revisited komt op 2 oktober 1965 de Billboard-albumlijst binnen. De LP is goed voor een derde plaats.

Op 16 september 1965 komt If You Gotta Go, Go Now van Manfred Mann de Engelse hitparade binnen. De groep bestaat uit toetsenist Manfred Mann, zanger Paul Jones, gitarist Mike Vickers, bassist Tom McGuinness en drummer Mike Hugg. De single (HMV POP 1466) bereikt de tweede plaats. If You Gotta Go, Go Now is de eerste van drie Bob Dylan-composities door Manfred Mann die de Engelse hitparade halen.

The Four Seasons komen op 6 november 1965 met een komische bewerking van Don’t Think Twice Is Alright op 6 november 1965 de Billboard Hot 100 binnen. Zij noemen zich voor deze gelegenheid The Wonder Who. Don’t Think Twice It’s Alright bereikt de twaaltde plaats.

In New York trouwt Bob Dylan op 22 november 1965 met Sara Lownds. De zanger heeft deze voormalige Playboy bunny ontmoet in 1964 op een feestje van hun gezamenlijke vriendin Sally Grossman. Sara Lownds is op 1 november 1940 geboren als Shirley Noznisky. Zij is eerder getrouwd geweest met Hans Lownds. Uit dit huwelijk is dochter Maria geboren. Bob Dylan en Sara Lownds krijgen vier kinderen: Jesse, Anna, Sam en Jakob. Op 1 maart 1977 gaat het paar uit elkaar.

Op Decca DU 170 011 verschijnt rond december 1965 de eerste titelloze LP van Boudewijn de Groot. Hierop staat een Nederlandse versie van The Times They Are A-Changing in een vertaling van Lennaert Nijgh.

1966

In 1966 wordt op CNR UH 9795 de single De Deserteur/God Zij Met Ons van Ronnie Potsdammer uitgebracht. De hoestekst is geschreven door Jan Roest. Over God Zij Met Ons schrijft hij – Het is één van de zogenaamde “protest-songs” waarvan wij er de laatste tijd vele hebben. With God On Our Side van Bob Dylan werd door Ronnie Potsdammer vertaald in God Zij Met Ons. Het lied blijkt in het Nederlands niets aan zeggingskracht te hebben ingeboet. De uitstekende begeleiding op dit plaatje was in handen van de twee gitaristen Jan Blok en Henk van der Molen.

Ronnie Postdammer wordt in 1923 in Hoogeveen geboren. In de jaren vijftig wordt hij bekend als propagandist van het Franse lied. Hij verhuist naar Amsterdam. Ronnie Potsdammer trekt door het land met zelfvertaalde Franse chansons. In de jaren zestig maakt hij tal van kritische cabaretprogramma’s. Ronnie Postdammer heeft aan veel radioprogramma’s meegewerkt waaronder Rondom Twaalf, Cosa Nostra en Uitgeslapen. De laatste jaren van zijn leven schrijft hij kookboekjes. Ronnie Potsdammer overlijdt op 15 mei 1994. Hij is 71 jaar geworden.

Bob Dylan neemt op 9 maart 1966 in Nashville Rainy Day Women # 12 & 35 op. Deze productie van Bob Johnston verschijnt op 22 maart 1966 op Columbia 43592. Rainy Day Women # 12 & 35 komt op 16 april 1966 de Billboard Hot 100 binnen. De single haalt de tweede plaats. In Nederland blijft Rainy Day Women # 12 & 35 op de negende plaats steken in de Top 40.

Blonde On Blonde van Bob Dylan verschijnt op 16 mei 1966. Deze dubbel-LP is opgenomen in de Columbia Recording Studios in Nashville in Tennessee. Bob Dylan wordt begeleid door Charlie McCoy, Wayne Moss, Kenneth Buttrey, Hargus Robbins, Jerry Kennedy, Joe South, Al Kooper, Bill Aikins, Henry Strzelecki en Jaime Robertson. Blonde On Blonde is geproduceerd door Bob Johnston. Op deze dubbel-LP staan o.a. Rainy Day Women # 12 & 35, Visions Of Johanna, Just Like A Woman, Most Likely You Go Your Way And I'll Go Mine en I Want You. Blonde On Blonde komt op 23 juli 1966 de Billboard-albumlijst binnen. Het album bereikt de negende plaats.

Bob Dylan treedt op 17 mei 1966 op in het Engelse Manchester. Een live-registratie verschijnt op een bootleg-LP onder de titel Live 1966 – The Royal Albert Hall Concert. In werkelijkheid geeft Bob Dylan op deze tournee echter pas op 26 mei 1966 een concert in de Royal Albert Hall in Londen. Op deze tournee wordt hij begeleid door The Hawks. Deze groep verandert later haar naam in The Band.

Op 23 juli 1966 komt Blowin’ In The Wind in de uitvoering van Stevie Wonder de Billboard Hot 100 binnen. Dit duet met de op 6 mei 1995 overleden Clarence Paul, bereikt op 3 september 1966 de negende plaats. In ons land is Blowin’ In The Wind ook goed voor een nummer negen notering.

In de buurt van zijn huis in Woodstock in New York krijgt Bob Dylan op 29 juli 1966 een ernstig motorongeluk. Met gebroken nekwervels wordt hij in kritieke toestand in het ziekenhuis opgenomen. Negen maanden duurt het voordat de zanger is hersteld. Op 27 december 1967 verschijnt een nieuw album onder de titel John Wesley Hardin.

Just Like A Woman, een van de liedjes van het album Blonde On Blonde, komt in de versie van Manfred Mann op 4 augustus 1966 de Engelse hitparade binnen. De single haalt de tiende plaats. Just Like A Woman is de eerste single waarop Mike D’Abo als zanger van Manfred Mann is te horen. Hij is de opvolger van Paul Jones. Die is aan een solo-carrière begonnen. V.l.n.r.: Mike D’Abo, Paul Jones en Manfred Mann.

1967

Op 27 maart 1967 wordt op Columbia 9463 op 27 maart 1967 Bob Dylan’s Greatest Hits uitgebracht. Op deze LP staan Rainy Day Women #12 & 35, Blowin' in the Wind, The Times They Are A-Changin', It Ain't Me Babe, Like a Rolling Stone, Mr. Tambourine Man, Subterranean Homesick Blues, I Want You, Positively 4th Street en Just Like a Woman. De LP komt op 6 mei 1967 de Billboard-albumlijst binnen. Bob Dylan’s Greatest Hits blijkt op tien steken.

In San Francisco gaat op 17 mei 1967 de film Don’t Look Back in première. Deze zwartwit-documentaire is opgenomen door Don Alan Pennebaker tijdens de tournee van Bob Dylan door Engeland in het voorjaar van 1965.

Don’t Look Back begint met de beroemde scène waarin Bob Dylan op de muziek van Subterranean Homesick Blues de tekst op titelkaarten laat zien – en weggooit. Vijf maanden na de première in San Francisco gaat Don’t Look Back vanaf 6 september 1967 in New York draaien. Pas eind juni 1968 is de film te zien in Cinetol in de Amsterdamse Tolstraat.

Bob Dylan en The Band beginnen op 10 juni 1967 in Big Pink, het landhuis in West Saugerties in New York, aan de opnamen die uiteindelijk terechtkomen op het album The Basement Tapes. Deze LP wordt pas op 26 juni 1975 officieel uitgebracht. Vanaf 1968 zijn er illegale exemplaren (bootlegs) in omloop onder de titel The Great White Wonder.

In Monterey in het noorden van Californië begint op 16 juni 1967 het drie dagen durende popfestival waar sterren als Jimi Hendrix, Janis Joplin, Eric Burdon & The Animals, Otis Redding, Buffalo Springfield, Canned Heat, The Mamas & The Papas, The Byrds, Ravi Shankar, The Who en Simon & Garfunkel optreden. Er worden filmopnamen gemaakt door Don Alan Pennebaker, de man die ook de documentaire Don’t Look Back met Bob Dylan heeft gemaakt. De film Monterey Pop gaat in het voorjaar van 1969 in de bioscoop draaien. Van Eric Burdon & The Animals verschijnt eind 1967 de single Monterey. Deze ode aan het eerste grote popfestival in de open lucht haalt in Nederland de 35ste plaats in de Top 40.

Op 27 december 1967 verschijnt John Wesley Harding van Bob Dylan op Columbia 9604. Hij neemt de LP op nadat hij in maart 1967 is hersteld van een ernstig motorongeluk dat hij op 29 juli 1966 in Woodstock in New York heeft gehad. Bob Dylan wordt begeleid door bassist Charlie McCoy, drummer Kenny Buttrey en steel-gitarist Pete Drake. Het album is geproduceerd door Bob Johnston. Op John Wesley Hardin staan naast de titelsong o.a. All Along The Watchtower, Drifter’s Escape, Down Along The Cove en I’ll Be Your Baby Tonight. De LP komt op 27 januari 1968 de Billboard-albumlijst binnen. John Westey Harding bereikt de tweede plaats.

1968

In de Olympic Studios in Londen begint Jimi Hendrix op 20 januari 1968 met het opnemen van het Bob Dylan-nummer All Along The Watchtower. De verdere productie wordt in de Record Plant Studio in New York gedaan. Jimi Hendrix speelt, naast de sologitaar, ook de baspartijen. Dave Mason van Traffic is te horen op twaalfsnarige gitaar. All Along The Watchtower is de vijfde single voor Jimi Hendrix. In Amerika komt de single niet verder dan nummer 20. In Engeland haalt hij de zesde plaats. In de Nederlandse Top 40 bereikt All Along The Watchtower net de Top 10.

In de Carnegie Hall in New York wordt op 20 januari 1968 een herdenkings-concert voor Woody Guthrie georganiseerd. Deze folk-zanger is op 3 oktober 1967 gestorven. Er zijn optredens van o.a. zijn zoon Arlo Guthrie, Joan Baez, Peter, Paul & Mary, Judy Collins, Ritchie Havens en Bob Dylan & The Band. Dit is het eerste live-optreden van Bob Dylan na zijn motorongeluk op 29 juli 1966.

Op 24 januari 1968 komt Mighty Quinn van Manfred Mann de Engelse hitparade binnen. De single (Fontana TF 897) staat vanaf 14 februari 1968 twee weken op de eerste plaats in de Engelse hitparade. In ons land blijft Mighty Quinn de tweede plaats steken. Bob Dylan heeft Mighty Quinn in juli 1967 opgenomen als Quinn The Eskimo. Het is één van de tracks op het illegale album The Great White Wonder.

This Wheel’s On Fire, ook afkomstig van The Great White Wonder, komt in de uitvoering van Julie Driscoll & Brian Auger & The Trinity op 17 april 1968 de Engelse hitparade binnen. Deze single (Marmalade 598 006) bereikt de vijfde plaats. In ons land komt This Wheel’s On Fire niet hoger dan dertien.

The Byrds beginnen op 29 juli 1968 aan een tournee door Zuid-Afrika. Gram Parsons weigert mee te gaan in verband met het heersende apartheidsregime. Hij verlaat The Byrds en richt een paar maanden later The Flying Burrito Brothers op.

Music From Big Pink, de eerste LP van de Canadese groep The Band, komt op 10 augustus 1968 de Billboard-albumlijst binnen. Op dit debuut staan o.a. de hitsingle The Weight en het door Bob Dylan geschreven I Shall Be Released. Music From Big Pink blijft op veertig steken. Big Pink is de naam van het landhuis in West Saugerties in New York waar de leden van The Band hun intrek hebben genomen.

De allereerste bootleg LP ligt op 11 september 1968 in platenwinkels in Los Angeles. Op Great White Wonder staat niet eerder uitgebracht materiaal van Bob Dylan.

1969

Johnny Cash en Bob Dylan staan op

17 februari 1969 in een opnamestudio in Nashville om enkele nummers op te nemen. Girl From The North Country is de enige opname die wordt uitgebracht. Het is te vinden op het album Nashville Skyline.

Op 9 april 1969 wordt Nashville Skyline van Bob Dylan op Columbia 9825 uitgebracht. Op zijn tiende album wordt hij begeleid door Kenny Buttrey, Charles McCoy, Pete Drake, Norman Blake, Charlie Daniels en Bob Wilson. Nashville Skyline is geproduceerd door Bob Johnston. Op deze LP staan Girl Of The North Country, Nashville Skyline Rag, To Be Alone With You, I Threw It All Away, Peggy Day, Lay Lady Lay, One More Night, Tell Me That It Isn't True, Country Pie en Tonight I'll Be Staying Here With You. In Girl Of The North Country wordt Bob Dylan bijgestaan door Johnny Cash. Dit duet is op 17 februari 1969 in Nashville op de band vastgelegd. Nashville Skyline komt op 3 mei 1969 de Billboard-albumlijst binnen. De LP haalt de derde plaats.

The Band treedt op 17 april 1969 voor het eerst op. Het live-debuut vindt plaats in Winterland in San Francisco. The Band heeft veel ervaring opgedaan als begeleidingsgroep van de Canadese zanger Ronnie Hawkins en van Bob Dylan.

The Byrds, bestaande uit Roger McGuinn, Clarence White, John York en Gene Parsons, nemen op 18 april 1969 Lay Lady Lay op. Het is de vijfde compositie van Bob Dylan die The Byrds als single uitbrengen. Lay Lady Lay wordt geen hit in Amerika. In Nederland komt de single niet verder dan de tipparade.

Bob Dylan en Johnny Cash nemen op 1 mei 1969 in de Grand Ole Opry in Nashville in Tennessee een televisie-special op voor ABC.

Door de Amerikaanse televisieomroep CBS wordt op 7 juni 1969 de allereerste Johnny Cash Show uitgezonden. Bob Dylan is één van de gasten. Het programma is twee jaar bij CBS te zien.

Op 14 juni 1969 komt de single I Threw It All Away de Nederlandse Top 40 binnen. Hij bereikt de zestiende plaats.

The Byrds nemen op 17 juni 1969 Jesus Is Just Alright op. De single wordt geproduceerd door Terry Melcher, de stiefzoon van actrice/zangeres Doris Day. Op de B-kant van deze single staat de Bob Dylan-compositie It’s All Over Now Baby Blue. In Amerika staat Jesus Is Just Alright in de week van 7 februari 1970 maar één week in de Billboard Hot 100 op 97. In Nederland doet de single het beter. In de week van 14 februari 1970 is Jesus Is Just Alright de Radio Veronica Alarmschijf. De single belandt op de vijftiende plaats in de Top 40.

Op 5 juli 1969 komt Blowin’ In The Wind in de uitvoering van de Engelse groep The Hollies de Nederlandse Top 40 binnen. Het arrangement is van Mike Vickers. De single bereikt de negende plaats. Blowin’ In The Wind is één van de twaalf tracks op het album Hollies Sing Dylan. Het gerucht gaat dat Graham Nash uit The Hollies is gestapt nadat zanger Allan Clarke met het idee komt om een album met Bob Dylan-composities op te nemen. Graham Nash vertrekt naar de Verenigde Staten waar hij met David Crosby en Stephen Stills het trio Crosby, Stills & Nash begint. Bij The Hollies wordt Graham Nash opgevolgd door Terry Sylvester van The Swinging Blue Jeans. Op Hollies Sing Dylan staan When The Ship Comes In, I’ll Be Your Baby Tonight, I Want You, I Shall Be Released, Blowin’ In The Wind, Quit Your Low Down Ways, Just Like A Woman, The Times They Are A-Changin’, My Back Pages en Mighty Quinn. Hollies Sing Dylan is opgenomen in de Abbey Road Studio in Londen. Het album is geproduceerd door Ron Richards.

The Band staat op 14 juli 1969 op het Mississippi Rock Festival. Ineens verschijnt Bob Dylan op het podium om drie liedjes mee te zingen.

Op 31 augustus 1969 treedt Bob Dylan met The Band op tijdens de laatste dag van het drie dagen durende popfestival op het Engelse eiland Wight. Het is zijn eerste betaalde optreden sinds zijn motorongeluk in 1966. Bob Dylan ontvangt 38.000 pond voor een concert dat één uur duurt.

Retour hoofdpagina: Bob Dylan Dagboek

Bronnen: Bob Dylan.com; diverse internetsites; archief Ton van Draanen;

British Hit Singles van David Roberts; British Hit Albums van Paul Gambaccini,

Tim en Jonathan Rice; Billboard Top Pop Singles & Albums van Joel Whitburn;

Hitdossier en Albumdossier van Johan van Slooten.

© 2008, Ton van Draanen.

Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl