ERIC CLAPTON DAGBOEK JAREN 80

1980

Op RSO 4202 verschijnt op 1 april 1980 het dubbelalbum Just One Night. Deze live-LP is een registratie van het concert dat Eric Clapton op 1 december 1979 in de Budokan Hall in Tokio heeft gegeven. Hij wordt begeleid door Albert Lee, Chris Stainton, Dave Markee en Henry Spinetti. Op Just One Night staan Tulsa Time, Early In The Morning, Lay Down Sally, Wonderful Tonight, If I Don't Be There By Morning, Worried Life Blues, All Our Past Times, After Midnight, Double Trouble, Setting Me Up, Blues Power, Rambling On My Mind, Cocaine en Further On Up The Road. Just One Night komt 3 mei 1980 binnen in de albumlijst van Billboard. De dubbel-LP bereikt de tweede plaats. In Nederland maakt Just One Night op 17 mei 1980 zijn entree in de LP Top 50. Hij blijft op 23 steken.

De Amerikaanse bassist Carl Radle overlijdt op 30 mei 1980 aan een nierziekte. De studiomuzikant speelt o.a. mee op het album van Derek & The Dominos. In 1970 is Carl Radle bassist tijdens de Mad Dogs & Englishmen-tournee van Joe Cocker. Later speelt hij bij Sergio Mendes & Brazil 77. Carl Radle is 37 jaar geworden.

Ginger Baker verlaat op 6 september 1980 de heropgerichte groep Atomic Rooster. Hij wordt drummer bij Hawkwind. Ginger Baker is vooral bekend als drummer van The Cream.

1981

Met een optreden in de Ierse hoofdstad Dublin begint Eric Clapton op

31 januari 1981 aan een twee maande durende tournee om zijn nieuwe album Another Ticket te promoten. Na het concert op 13 maart 1981 in het Dane County Exposition Center in Madison in de Amerikaanse staat Wisconsin slaat het noodlot toe (zie onder).

In februari 1981 verschijnt Another Ticket. Eric Clapton heeft dit album met producer Glyn Jonhs opgenomen. Maar RSO, zijn platenmaatschappij, is niet tevreden en geeft Eric Clapton opdracht deze LP opnieuw op te nemen met Tom Dowd. Bij de opnamen wordt Eric Clapton bijgestaan door Henry Spinetti, Chris Stainton, Gary Brooker, Dave Markee en Albert Lee. Dit voorval betekent het einde van de vijftien jaar durende samenwerking met de Robert Stigwood Organisation. Another Ticket is het laatste album dat zij uitbrengen. Op deze LP staan Something Special (2:38), Black Rose (3:46), Blow Wind Blow (2:59), Another Ticket (5:43), I Can't Stand It (4:10), Hold Me Lord (3:27), Floating Bridge (6:33), Catch Me If You Can (4:26) en Rita Mae. De plaat komt op 21 maart 1981 binnen in de Nederlandse LP Top 50. Hij blijft op dertien steken.

Eric Clapton wordt op 14 maart 1981 in het United Hospital in St. Paul in Minnesota opgenomen met inwendige bloedingen. Zodoende moet hij zijn twee maanden durende Amerikaanse tournee afbreken. Zeven dagen nadat hij het ziekenhuis heeft verlaten, wordt Eric Clapton op 22 april 1981 opnieuw opgenomen. De gitarist moet zich weer laten behandelen, omdat hij bij een auto-ongeluk in Seattle in de Amerikaanse staat Washington enkele ribben heeft gebroken.

Op 9 september 1981 staat Eric Clapton weer op de planken. Hij treedt vier keer op tijdens het Secret Policeman’s Ball dat in Engeland wordt gehouden. Naast Eric Clapton zijn er optredens van o.a Jeff Beck, Tom Jones, Sting, Pete Townshend en Phil Collins. Opnamen van dit evenement verschijnen op 13 oktober 2003 op DVD.

Eric Clapton vervolgt zijn Another Ticket-tournee op 10 oktober 1981 in het Zweedse Gotenburg. Hierna geeft hij op 15, 16 en 17 oktober 1981 concerten in Denemarken. Op 16 november volgt een concert in het Engelse Wolverhampton. Van 1 tot 9 december 1981 treedt Eric Clapton op in Tokio en Yokohama in Japan.

1982

Van 7 tot 30 juni 1982 toert Eric Clapton door de Verenigde Staten. Hij speelt in Minneapolis, Detroit, Buffalo, Portland, Augusta, Lakeland en Miami. Na deze toernee gaat hij de studio in om zijn nieuwe album Money And Cigarettes op te nemen.

Op de Britse televisie wordt op 22 december 1982 een kerstspecial van Chas & Dave uitgezonden vanuit de Royal Club in Guildford in het graafschap Surrey. Eric Clapton is één van de gasten in dit programma. Begeleid door Albert Lee (gitaar) Chas Hodges (piano/zang), Dave Peacock (bas/zang) en Mick Burt (drums) zingt hij Slow Down Linda en Good Night Irene.

1983

In februari 1983 ligt Money And Cigarettes in de platenwinkel. Dit album wordt gezien als een keerpunt in de carrière van Eric Clapton. Hij is afgekickt van drugs en drank, heeft nieuwe songs geschreven en heeft in Duck Records een nieuwe platenmaatschappij gevonden. Money And Cigarettes wordt met producer Tom Dowd opgenomen in de Compass Point Studios in Nassau op de Bahama’s. Eric Clapton wordt geholpen door gitarist Albert Lee, bassist Donald ‘Duck’ Dunn, drummer Roger Hawkins en gitarist Ry Cooder. Tom Dowd is de producer van deze LP. Op Money And Cigarettes staan Everybody Oughta Make A Change, The Shape You're In, Ain't Going Down, I've Got A Rock N' Roll Heart, Man Overboard, Pretty Girl, Man In Love, Crosscut Saw, Slow Down Linda en Crazy Country Hop. Money And Cigarettes komt op 12 februari 1983 binnen in de Nederlandse LP Top 50. De plaat blijft op veertien steken.

Ter promotie van Money And Cigarettes is Eric Clapton een groot deel van 1983 op tournee. De hele maand februari worden concerten gegeven in Amerika. Hij speelt o.a. Seattle, San Francisco, Phoenix, Austin, Houston, St. Louis, Philadelphia, Atlanta, en de hoofdstad Washington.

In maart 1983 doet Eric Clapton het rustig aan. Er zijn slechts drie optredens. In het Amerikaanse Worchester, Hershey en het West-Duitse Keulen.

April begint op 11 april 1983 met een optreden in het Engelse Newcastle-Upon-Tyne en drie dagen later staat Eric Clapton in het Ierse Dublin op de planken. In West-Duitsland worden deze maand twee concerten gegeven. In Bremen (20 april 1983) en Essen (21 april 1983). Op 23 april 1983 speelt Eric Clapton in Ahoy’ Rotterdam. Op het programma staan o.a. Tulsa Time, I Shot the Sheriff, Lay Down Sally, Worried Life Blues, Let it Rain, Double Trouble, Sweet Little Lisa, Key to the Highway, After Midnight, The Shape You're In, Wonderful Tonight, Blues Power, Rambling on My Mind, Cocaine, Layla, Further On Up the Road en Crossroads.

Een dag later speelt Eric Clapton in Parijs. Na een paar dagen rust wordt de maand april op de 29ste afgesloten in het West-Duitse Eppelheim.

Platenproducer Felix Pappalardi wordt op 17 april 1983 doodgeschoten door zijn jaloerse vrouw Gail Collins. Hij is vooral bekend geworden als producer van Cream en van zijn eigen groep Mountain. Felix Pappalardi is 43 jaar geworden.

Op 2 en 3 mei 1983 zijn optredens in de Italiaanse hoofdstad Rome en Genoa. Op 7 mei 1983 staat Eric Clapton in Barcelona.

Vanaf 16 mei 1983 geeft Eric Clapton vier concerten in het Hammersmith Odeon in Londen. Op 21 mei 1983 volgt het Apollo Theatre in Manchester.

Jim Gordon vermoordt zijn moeder op 3 juni 1983. Hij slaat haar dood in met een hamer. Daarna steekt hij haar drie keer met een groot slagersmes. Drummer Jim Gordon is samen met Eric Clapton de componist van Layla van Derek & The Dominos. Hij wordt in mei 1984 tot zestien jaar gevangenisstraf veroordeeld. Een groot deel van zijn straf zit hij uit in het Atascadero State-ziekenhuis.

Met begeleiding van de band van Chas & Dave zingt Eric Clapton op

5 juni 1983 in het New Victoria Theatre in London vijf liedjes tijdens de liefdadigheidsvoorstelling Save The Children. Hij speelt Tulsa Time, Stormy Monday, Further On Up the Road, Good Night Irene en Roll Over Beethoven.

In juli 1983 geeft Eric Clapton concerten in Amerika. Hij speelt o.a. op

7 juli in Jones Beach in de staat New York. Op 10 juli in Milwaukee en de zestiende juli in Denver.

Op 20 en 21 september 1983 worden in de Royal Albert Hall in Londen twee Prince’s Trust Concert gegeven. Eric Clapton treedt op met hulp van vrienden, waaronder Steve Winwood, Andy Fairweather-Low, Charlie Watts en Bill Wyman. Het gezelschap wordt voorgesteld aan Prins Charles en Prinses Diana. Prins Charles heeft het liefdadigheidsfonds in 1976 gesticht om jongeren te ondersteunen die in sociaal, financieel of lichamelijk opzicht een achterstand hebben. Veel Britse popartiesten steunen deze organisatie.

Van 28 november tot 9 december 1983 is Eric Clapton op tournee in de Verenigde Staten met collega’s als Jeff Beck, Jimmy Page, Ron Wood, Joe Cocker, Paul Rogers, Ian Stewart en Ronnie Lane. Zij spelen o.a. in Dallas, San Francisco en New York.

1984

Ook in 1984 is Eric Clapton geregeld op tournee. Op 20 en 21 januari 1984 staat hij in Zürich in Zwitserland en op 23 en 24 januari 1984 in het Italiaanse Milaan. Vervolgens geeft hij op 6 februari 1984 een concert in het Israëlische Jeruzalem.

Na een paar maanden rust begint Eric Clapton op 16 juni 1984 met Roger Waters van Pink Floyd aan een korte tournee om diens solo-LP The Pros And Cons Of Hitchhiking te promoten. Dit album is in mei 1984 verschenen met Eric Clapton als gastmuzikant. Deze tournee duurt tot 31 juli 1984. Op 16 en 17 juni 1984 zijn er twee optredens in de Zweedse hoofdstad Stockholm. Twee dagen later staan Eric Clapton en Roger Waters in Ahoy’ Rotterdam. Zij spelen o.a. Set The Controls For The Heart Of The Sun, Money, If, Welcome To The Machine, Have A Cigar, Wish You Were Here, Pigs On The Wing, In The Flesh, Nobody Home, Hey You, The Gunner's Dream, Running Shoes, Sexual Revolution, The Remains Of Our Love, Go Fishing, For The First Time Today (Part 1), Dunroamin' Doncarin' Dunlivin’, Pros And Cons Of Hitchhiking, Every Stranger's Eyes, The Moment Of Clarity, Brain Damage en Eclipse. Na Rotterdam volgen nog shows in o.a. London, Birmingham, Parijs, Philadelphia, Chicago, Toronto en Montreal.

Eric Clapton sluit 1984 van 13 tot 24 november af met enkele optredens in Australië. Hij speelt o.a. in Sydney en Melbourne.

1985

Aan de vooravond van de release van zijn nieuwe album Behind The Sun begint Eric Clapton in februari 1985 een nieuwe wereldtournee met enkele concerten in het Engelse Brixton en het Schotse Edinburgh. In maart treedt hij op in o.a. Londen, Helsinki, Gotenburg en Kopenhagen.

Op 23 maart 1985 maakt Behind The Sun zijn entree in de Nederlandse LP Top 50. Dit album bereikt de tweede plaats. Eric Clapton heeft Behind The Sun in de herfst van 1984 opgenomen met Phil Collins, de drummer/zanger van Genesis, als producer. Bekende sessiemuzikanten uit Los Angeles als Lenny Waronker, Ted Templeman, Jeff Porcaro en Steve Lukater werken mee aan deze LP. Patti Boyd heeft de foto van Eric Clapton in de binnenkant van de hoes gemaakt. Naast de titelsong Behind The Sun staan op dit album She’s Waiting, See What Love Can Do, Same Old Blues, Knock On Wood, Something’s Happening, Forever Man, It All Depends, Tangled In Love, Never Make You Cry en Just Like A Prisoner. Forever Man wordt als single uitgebracht. Hij komt op 23 maart 1985 binnen in de Nederlandse Top 40. Forever Man bereikt de vijftiende plaats.

Van 7 april tot 11 juli 1985 geeft Eric Clapton concerten in Canada en Amerika. Hij speelt in o.a. Dallas, Lakeland, Savannah. Atlanta, Richmond, Montreal, New York, Toronto, Cleveland, Saratoga, Kansas City, Chicago en Denver.

In een ziekenhuis voor oorlogsveteranen in North York in het Canadese Ontario overlijdt op 15 mei 1985 de 65-jarige Edward Walter Fryer aan leukemie.

Hij wordt op 21 maart 1920 geboren in Montreal. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dient Edward Fryer in het Canadese leger. In 1944 is hij gelegerd in Engeland als hij in een pub in Ripley het graafschap Surrey de vijftienjarige Patricia Molly Clapton (1929-1999) ontmoet. Uit hun kortstondige relatie wordt op 30 maart 1945 hun zoon Eric Patrick Clapton geboren. Nog vóór de geboorte van zijn zoon keert Edward Fryer terug naar zijn echtgenote in Canada. Omdat Patricia Clapton nog minderjarig is, wordt de jongen opgevoed door zijn grootmoeder Rose Clapton en haar tweede echtgenoot Jack Clapp. Zij is eerder getrouwd geweest met Reginald Cecil Clapton. Patricia Clapton, die doorgaat voor zijn oudere zus, trouwt naderhand met de Canadese soldaat Frank McDonald. Zij vertrekken samen naar Duitsland. Daarna gaat het paar in Canada wonen. Zij krijgen één zoon en twee dochters. Dit zijn Brian in 1948, Cheryl in mei 1953 en Heather in september 1958. Brian McDonald komt in 1974 bij een verkeersongeluk om het leven.

Op initiatief van Bob Geldof vindt op 13 juli 1985 in het Wembley- stadion in Londen en in het John F. Kennedy-stadion in Philadelphia de grootste popmanifestatie van de vorige eeuw plaats. Tijdens Live Aid zien anderhalf miljard televisiekijkers in 160 landen optredens van o.a. Status Quo, Led Zeppelin, The Who, Queen, Paul McCartney, Mick Jagger, David Bowie, Sting, Phil Collins, Ultravox, Elvis Costello, Daryl Hall & John Oates, Tina Turner, Alison Moyet, Eric Clapton, Bob Dylan en Queen. Het zestien uur durende spektakel levert 70 miljoen dollar op voor de slachtoffers van de hongersnood in Afrika. Eric Clapton treedt in het John F. Kennedy-stadion in Philadelphia op. Hij speelt o.a. White Room, She’s Waiting en Layla.

Na het optreden op Live Aid speelt Eric Clapton op 17, 18 en 19 juli 1985 in Los Angeles. Op 21 juli staat hij in Phoenix in Arizona. Hij sluit dit eerste deel van zijn Behind The Sun-wereldtournee op 24 juli 1985 af in Concord in Californië.

Op 5 oktober 1985 vervolgt Eric Clapton zijn tournee met concerten in Japan. Hij staat in o.a. Tokio, Osaka, Nagoya en Fukuako. Op 20 oktober 1985 is Eric Clapton weer thuis in Engeland. Hij viert dit deze dag met een optreden in Guildford in het graafschap Surrey. Voor de BBC wordt op 21 oktober 1985 in de Limehouse TV Studios in London een televisieshow rond Carl Perkins opgenomen. Deze legendarische zanger/gitarist wordt begeleid door o.a. Eric Clapton, Dave Edmunds, George Harrison en Ringo Starr. Alle bekende successen van Carl Perkins passeren de revue, zoals Blue Suede Shoes, Honey Don’t, Everybody’s Tryin’ To Be My Baby en Matchbox. Verder worden enkele rock’n’roll-klassiekers gespeeld waaronder Mean Woman Blues, The World is Waiting For The Sunrise, That's Alright Mama, Blue Moon Of Kentucky, Night Train To Memphis en Whole Lotta Shakin' Goin’ On.

Op 23 oktober 1985 gaat Eric Clapton in het Zwitserse Lausanne verder met zijn Behind The Sun-wereldtournee. Vanaf 27 oktober tot 6 november 1985 geeft hij concerten in Italië. Op de eerste dag treedt hij op in Milaan. Eric Clapton speelt o.a. Tulsa Time, Motherless Children, I Shot The Sheriff, Same Old Blues, Tangled In Love, White Room, Wonderful Tonight, She's Waiting, Lay Down Sally, Badge, Let It Rain, Double Trouble, Cocaine, Layla, Talk To The Boss en Further On Up The Road. Na afloop ontmoet Eric Clapton de Italiaanse actrice Lori del Santo. Zij hebben vier jaar een relatie. Verder speelt Eric Clapton in Turijn, Caserta, Rome en Padova.

Ruth Kelly Clapton wordt op 1 november 1985 geboren. Zij is de dochter van Eric Clapton uit zijn relatie met Yvonne Kelly, een medewerkster van zijn platenmaatschappij.

Eric Clapton sluit 1985 af met optredens in Engeland. Hij speelt o.a. op 12 december 1985 in The Dickens Pub in Southend-On-Sea, op 19 december 1985 in The Cocaïne in Londen en op 22 december 1985 in de Hammersmith Odeon in Londen.

1986

In de Wembley Arena in Londen vindt op 20 juni 1986 het vierde benefietconcert ten bate van Prince’s Trust plaats. Er zijn optredens van o.a. Paul McCartney, Tina Turner, Phil Collins, Elton John, Midge Ure, Paul Young, Eric Clapton en Mark Knopfler. De opbrengst gaat naar het Prince’s Trust. Prins Charles heeft dit liefdadigheidsfonds in 1976 gesticht om jongeren te ondersteunen die in sociaal, financieel of lichamelijk opzicht een achterstand hebben. Samen met Tina Turner zingt Eric Clapton Tearing Us Apart, een liedje van zijn nieuwe album August dat in November 1986 wordt uitgebracht.

Op 3 juli 1986 speelt Eric Clapton in het Noorse Sandvika. Een dag later staat hij op het popfestival in het Deens Roskilde. Vervolgens is Eric Clapton in Zwitserland voor optredens tijdens het jaarlijkse Jazzfestival in Montreux op 9 en 10 juli 1985 en in Zürich op 12 juli 1985. Op 14 en 15 juli 1986 geeft hij concerten in het Engelse Birmingham. Het optreden van 15 juli 1986 wordt in september 2003 op DVD uitgebracht met als titel Eric Clapton & Friends Live 1986. Eric Clapton wordt bijgestaan door Phil Collins, Nathan East en Greg Philingranes.

In Ronnie Scott’s Jazz Club in Londen maken Eric Clapton en Tina Turner op 16 augustus 1986 opnamen voor de videoclip van Tearing Us Apart, een van de tracks van zijn nieuwe album August dat in november 1986 wordt uitgebracht. Een jaar later wordt Tearing Us Apart op single uitgebracht op Warner 928 279. Op de B-kant staat Hold On. Tearing Us Apart komt op 22 augustus 1987 binnen in de Nederlandse Top 40. Hij blijft op 29 steken.

Eric Clapton en de Italiaanse actrice Lori del Santo krijgen op 21 augustus 1986 een zoon. De vijfjarige Conor verongelukt op 20 maart 1991 bij een val uit het raam van een appartement op de 53ste verdieping van het luxe Galleria-complex in New York. Hij woont hier met zijn moeder. Eric Clapton is in New York als hij het nieuws hoort. Beide ouders worden in shocktoestand in een ziekenhuis opgenomen. Niet veel later schrijft Eric Clapton het liedje Tears In Heaven.

In de Townhouse Studios in Londen worden op 27 en 28 augustus 1986 opnamen gemaakt voor de film Hearts Of Fire van Bob Dylan en Fiona Flanagan. Zij worden begeleid door de gitaristen Eric Clapton en Ron Wood, bassist Kip Winger, toetsenist Beau Hill, drummer Henry Spinetti en The New West Horns. Zij spelen The Usual, Had A Dream About You Baby, Night After Night en A Couple More Years. Hearts Of Fire is nooit in de bioscoop te zien geweest. Hij verdwijnt onmiddellijk in de videotheek. Op 20 oktober 1987 ligt de soundtrack in de platenwinkel.

Keith Richards, gitarist van The Rolling Stones, organiseert op 16 oktober 1986 in St. Louis een feestavond voor Chuck Berry die op 18 oktober 1986 zestig jaar wordt. Met Eric Clapton, Robert Cray, Bobby Keys, Ingrid Berry, Steve Jordan en Julian Lennon brengt Keith Richards een ode aan de oude meester. Uiteraard speelt Chuck Berry zelf mee in de finale. Het hele concert wordt vastgelegd op film. Onder de titel Hail Hail Rock And Roll is de film in 1987 in de bioscoop te zien.

Omdat Conor in augustus 1986 is geboren, noemt Eric Clapton zijn nieuwe album August. Deze LP, geproduceerd door Phil Collins en Tom Dowd ligt in november 1986 in de platenwinkel. Op August wordt Eric Clapton bijgestaan door Tina Turner, Greg Phillinganes, Michael Brecker, Randy Brecker, Jon Faddis, Dave Bargerone en Gary Brooker. Op dit album staan It's In The Way That You Use It, Run, Tearing Us Apart, Bad Influence, Walk Away, Hung Up On Your Love, Take A Chance, Hold On, Miss You, Holy Mother, Behind The Mask en Grand Illusion. Holy Mother heeft Eric Clapton geschreven uit bewondering voor Richard Manuel, de toetsenist van The Band die op 4 maart 1986 zelfmoord heeft gepleegd in een motel in Winker Park in Florida. Richard Manuel is 42 jaar geworden. August komt op 6 december 1986 binnen in de Nederlandse LP Top 75. Dit album blijft op dertig steken.

De rest van dit jaar doen Eric Clapton enkele televisieoptredens om zijn nieuwe album te promoten en doet hij incidenteel concerten. Samen met Robert Cray staat Eric Clapton op 8 november 1986 in de Mean Fiddler Pub in Londen. Op 20 en 21 november 1986 speelt Eric Clapton in de Metro Club in Boston. In New York krijgt Eric Clapton op 23 november 1986 in The Ritz tijdens de finale van dit optreden gezelschap van Keith Richards van The Rolling Stones.

1987

Eric Clapton begint op 3 januari 1987 in het Engelse Manchester aan een uitgebreide wereldtournee die in november in het Japanse Osaka eindigt. Op 6, 7, 8, 10, 11 en 12 januari 1987 staat hij in de Royal Albert Hall in Londen. Op 8 januari verzorgt Stevie Winwood een gastoptreden.

Ook Nederland wordt in 1987 aangedaan door Eric Clapton. Op 16 januari staat hij in Ahoy’ Rotterdam. Een dag later speelt hij in Vorst Nationaal in Brussel. De rest van deze maand speelt Eric Clapton in Dortmund, Hamburg, Frankfurt, München, Milaan en Rome.

Op 11 april 1987 begint het Amerikaanse gedeelte van deze tournee met een optreden in Oakland. Hierma volgen o.a. Los Angeles, Chicago, Detroit en Cleveland.

In het Ebony Showcase Theatre in Los Angeles is op 15 april 1987 een optreden van B.B. King & Friends. De legendarische bluesmuzikant wordt bijgestaan door Eric Clapton, Stevie Ray Vaughan, Albert King, Phil Collins, Paul Butterfield, Dr. John, Gladys Knight e.v.a. Zij spelen o.a. Why I Sing The Blues, Please Send Me Someone To Love, The Thrill Is Gone, I'd Rather Go Blind, When Something Is Wrong With My Baby, The Sky Is Crying, Somebody's Got A Hold On Me, In The Midnight Hour, Ain't Nobody's Business, Let The Good Times Roll, Take My Hand en Precious Lord. Op 27 april 1987 staat Eric Clapton in de Madison Square Garden in New York.

In de Wembley Arena in Londen wordt op 5 juni 1987 het vijfde Prince’s Trust Rock Gala gehouden. Achtduizend toeschouwers, met als eregasten Prins Charles en Prinses Diana, zien optredens van Bryan Adams, Elton John, Boy George, Eric Clapton, George Harrison, Ringo Starr en Ben E. King. Prins Charles heeft het liefdadigheidsfonds in 1976 gesticht om jongeren te ondersteunen die in sociaal, financieel of lichamelijk opzicht een achterstand hebben.

Op 6 oktober 1987 treedt Eric Clapton samen met Buddy Guy op in Ronnie Scott’s Jazz Club in Londen. Zij spelen o.a. Sweet Home Chicago, Play The Blues, Key To The Highway, Walking The Dog, Stormy Monday, A Real Mother For Ya, Worried Life Blues, Hurt So Bad en Wanna Make Love to You.

Van 2 tot 9 november 1987 is Eric Clapton in Japan. Hij treedt drie avonden op in Budokan in Tokio, Nagoya en Osaka. Op zijn repertoire staat Crossroads, White Room, I Shot The Sheriff, Wonderful Tonight, Run, Same Old Blues, Tearing Us Apart, Badge, Let It Rain, Cocaine, A Remark You Made, Layla, Behind The Mask, Sunshine Of Your Love en Further On Up The Road.

1988

Op 22 en 23 januari 1988 speelt Eric Clapton in het Engelse Birmingham. Hierna volgt een serie van zes concerten in de Royal Albert Hall in Londen op 25, 26, 27 en 31 janauri en 2 en 4 februari 1988.

In de Civic Hall in het Guildford in het Engelse graafschap Surrey geeft Eric Clapton op 7 februari 1988 een optreden. Elton John speelt als pianist tijdens deze show de sterren van de hemel. Ook Phil Collins heeft achter het drumstel plaatsgenomen. Op het programma staan Crossroads, White Room, I Shot The Sheriff, Wonderful Tonight, Run, Same Old Blues, Tearing Us Apart, Holy Mother, Badge, Let It Rain,

Cocaine, A Remark You Made, Layla, Behind The Mask, Sunshine Of Your Love, Money For Nothing en Further On Up The Road.

Op 1 april 1988 wordt Crossroads van Eric Clapton uitgebracht. Het een box waarin vier CD’s zitten die de carrière van Eric Clapton behandelt. Deze box komt op 7 mei 1988 binnen in de Nederlandse LP Top 75. Crossraods bereikt de 24ste plaats.

Na een huwelijk van negen jaar gaat Patti Boyd op 5 juni 1988 akkoord met de echtscheiding van Eric Clapton. De zanger/gitarist heeft op 29 april 1988 het verzoek om ontbinding van dit huwelijk bij de rechter ingediend. Zij leven al een paar jaar gescheiden. Patti Boyd en Eric Clapton zijn op 27 maart 1979 getrouwd in Tucson in Arizona. Eric Clapton krijgt een verhouding met de Italiaanse actrice Lori del Santo. Zij schenkt in augustus 1986 het leven aan hun zoon Conor. Patti Boyd is eerder getrouwd geweest met George Harrison van The Beatles. Aan haar heeft Eric Clapton o.a. de songs Layla, Old Love en Wonderful Tonight opgedragen.

Eric Clapton speelt op 5en 6 juni 1988 tijdens het zesde Prince’s Trust Rock Gala twee liedjes. Dit zijn Behind The Mask en Layla. Daarnaast doet hij mee tijdens het optreden van Dire Straits.

In het Wembley-stadion in Londen wordt op 11 juni 1988 The Nelson Mandela 70th Birthday Tribute Concert gehouden. 70.000 mensen, die 45 dollar voor een kaartje hebben betaald, genieten elf uur lang van o.a. Eric Clapton & Dire Straits, Whitney Houston, Bryan Adams, George Michael en Stevie Wonder. Het concert wordt rechtstreeks in zestig landen op televisie uitgezonden, waaronder Nederland, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. De totale opbrengst van The Nelson Mandela 70th Birthday Tribute Concert is drie miljoen dollar. De helft gaat naar anti-apartheid-organisaties in Groot-Brittannië. De andere helft is bestemd voor diverse kinderfondsen in Zuid Afrika.

Eric Clapton, Phil Collins, Rick Wills, Gary Brooker, Mike Rutherford e.a. geven op 2 juli 1988 een liefdadigheidsconcert in Wintershall in het Engelse graafschap Surrey. Gespeeld worden o.a. Celebration, You Can't Hurry Love, Wide-Eyed and Legless, No One Is To Blame, Abacab, A Whiter Shade Of Pale, I Want To Know What Love Is, Behind The Mask,

Cocaine, It's In The Way That You Use It en All I Need.

Omdat er geen nieuw plaatwerk van Eric Clapton verschijnt, brengt platenmaatschappij Polydor in augustus 1988 de verzamelaar The Cream Of Eric Clapton & Cream op de markt. Dit album komt op 3 september 1988 binnen in de Nederlandse Album Top 100. The Cream Of Eric Clapton & Cream is goed voor een achttiende plaats.

In Nederland wordt Wonderful Tonight in augustus 1988 opnieuw op single uitgebracht. Hij is in de week van 13 augustus 1988 de Alarmschijf op Radio Veronica. Een week later komt deze single (Polydor 887 754) binnen in de Nederlandse Top 40. Met zijn derde plaats is Wonderful Tonight tot nu toe de grootste hit voor Eric Clapton in Nederland.

Van 1 september tot 10 oktober 1988 is Eric Clapton in de Verenigde Staten en Canada voor concerten. Hij speelt in o.a. Dallas, Pittsburgh, Philadelphia, Largo, Uniondale, Mansfield, Detroit, Mountain View en Tacoma. Vanaf 6 oktober 1988 is hij enkele dagen in Canada. Op 6 oktober staat hij in Montreal op het podium. In Toronto is op 7 oktober een verrassingsoptreden van Mark Knopfler van Dire Straits. Samen met Eric Clapton brengt hij Money For Nothing. In Hamilton in de Canadese provincie Ontario speelt Eric Clapton mee met zijn voorprogramma Buckwheat Zydeco. Zij spelen Why Does Love Got To Be So Sad. Tijdens het laatste concert van deze tournee krijgt Eric Clapton op 10 oktober 1988 gezelschap van Jack Bruce, de zanger/bassist met wie hij in de jaren zestig in The Cream heeft gezeten. Zij spelen o.a. As You Said, Rope Ladder To The Moon, Deserted Cities Of The Heart, White Room, Born Under A Bad Sign, Tickets To Waterfalls, Theme For An Imaginary Western, Sitting On Top Of The World, Politician, Spoonful en Sunshine of Your Love.

Het wordt bijna een traditie, want ook dit jaar sluit Eric Clapton zijn tournees af met enkele optredens in Japan. Hij heeft voor deze gelegenheid Elton John en Mark Knopfler mee naar het land van Rijzende Zon meegenomen. Op 31 oktober 1988 is een concert in Nagoya. Op 2 en 4 november 1988 staat zij in Tokio. Sting verzorgt op 4 november 1988 een verrassingsoptreden. Op 5 november 1988 spelen Eric Clapton, Elton John en Mark Knopfler in Osaka.

1989

Eric Clapton begint dit jaar op 16 januari met een optreden in de City Hall in het Engelse Sheffield. Een dag later speelt hij in Newcastle om vervolgens naar Schotland af te reizen voor een optreden in Edinburgh.

Op 20 januari 1989 begint Eric Clapton aan een serie shows in de Royal Albert Hall in Londen waarbij geregeld gasten optreden, zoals Phil Collins, Mark Knopfler en Carole King. Zij zingt op 29 januari 1989 met Eric Clapton After Midnight en Can't Find My Way Home.

In maart en april 1989 is Eric Clapton bezig met de opnamen van zijn nieuwe album. Op Journeyman wordt hij bijgestaan door o.a. George Harrison, Phil Collins, Jeff Bova, Nathan East, Jim Keltner, Robert Cray, Hank Crawford, Chaka Khan, Daryl Hall en David Sanborn. De plaat wordt produceert door Russ Titelman. Hij is de producer van onder meer Higher Love van Steve Winwood in 1986. Journeyman is opgenomen in The Power Station Studios en The Skyline Studios in New York en The Town House Studios in Londen. Het album ligt op 23 oktober 1989 in de platenwinkel.

Samen met Carl Perkins treedt Eric Clapton op 9 mei 1989 op in The Bottom Line in New York. Zij spelen o.a. Mean Woman Blues, Matchbox, Roll Over Beethoven, Maybelline en Whole Lotta Shakin' Going On.

Eric Clapton treedt op 31 mei 1989 op tijdens de eerste uitreiking van de International Music Awards in New York. Samen met Clarence Clemons, Dave Edmunds,Tina Turner, Jeff Healey, Sheila E. zorgt hij voor de finale. Ook wordt er opgetreden door o.a. Robert Palmer, The Bangles, Living Colour, Lou Reed, The Replacements en Keith Richards. David Bowie staat voor het eerst met Tin Machine op de planken. Naast de Engelse zanger bestaat deze groep uit de gitaristen Reeves Gabrels en Kevin Armstrong, bassist Tony Sales en drummer Hunt Sales.

Eric Clapton geeft op 6 en 7 juli 1989 concerten in het Nederlands Congresgebouw in Den Haag. Op het programma staan o.a. Crossroads, White Room, I Shot The Sheriff, Bell Bottom Blues, Lay Down Sally, Wonderful Tonight, Wanna Make Love To You, Can't Find My Way Home, Forever Man, Same Old Blues, Tearing Us Apart, Cocaine, Layla, Badge en Sunshine of Your Love. De tweede avond is Eric Clapton erg onder de indruk van het publiek dat uit volle borst Wonderful Tonight meezingt.

Na zijn optredens in Zürich op 9 en 10 juli 1989, is Eric Clapton op 13 en 14 juli 1989 in Jeruzalem. Hier speelt hij in het Merrill Hassenfeld's Ampitheatre.

Eric Clapton geeft op 1 augustus 1989 een liefdadigheidsconcert in Mozambique. Dit optreden wordt door 100.000 mensen bezocht.

In het kader van hun Steel Wheels-wereldtournee spelen The Rolling Stones o.a. op 10 oktober 1989 in het Shea-stadion in New York en op 19 oktober 1989 in het Memorial Colloseum in Los Angeles. Tijdens deze twee avonden verzorgt Eric Clapton een verrassingsoptreden. Hij speelt mee tijdens Little Red Rooster.

Op 23 oktober 1989 verschijnt voor het eerst in drie jaar een nieuw studioalbum van Eric Clapton. Op Journeyman staan Pretending, Anything For Your Love, Bad Love, Running On Faith, Hard Times, Hound Dog, No Alibis, Run So Far, Old Love, Breaking Point, Lead Me On en Before You Accuse Me. Journeyman komt op 18 november 1989 binnen in de Nederlandse Album Top 100. Hij bereikt de vijfde plaats.

Eric Clapton is op 25 oktober 1989 is op de Amerikaanse televisie te zien in Night Music van David Sanborn met o.a. Robert Cray, Warren Zevon, Charlie Haden, Steve Turre en Dan Hicks. Drie dagen later is hij op de Britse televisie te bewonderen. Samen met Pete Townshend van The Who improviseert hij een bluesnummer in het programma Saturday Matters.

Op 18 november 1989 treedt Eric Clapton op in de Royal Albert Hall in Londen tijdens de liefdadigheidsshow The Parents For Safe Food. Hij speelt een Concerto For Electric Guitar.

Pretending komt op 9 december 1989 binnen in de Nederlandse Top 40. Op de B-kant van deze single (Reprise/Duck 992 732) staat Before You Accuse Me. Het zijn twee tracks van zijn album Journeyman. Pretending staat vier weken genoteerd. Hij blijft op 24 steken.

Nog een keer treedt Eric Clapton dit jaar op met The Rolling Stones. In Atlantic City in New Jersey geeft hij op 19 december 1989 een verrassingsoptreden. Samen met John Lee Hooker en The Rolling Stones wordt een prachtige uitvoering van Little Red Rooster gespeeld.

Met begeleiding van Gary Brooker (piano), Henry Spinetti (drums),Andy Fairweather-Low (gitaar), Dave Bronze (basgitaar) en Frank Meade (saxofoon) verzorgt Eric Clapton op 23 december 1989 een liefdadigheidsconcert in de Ex-Servicemen’s Club in Chiddingfold het Engelse graafschap Surrey onder de titel Secret Stiletto Shoes in Concert. Zij spelen o.a. Lucille, In The Midnight Hour, Let The Good Times Roll, La Booga Rooga, Pink Cadillac, Marianne, Too Much Monkey Business, Bright Lights Big City, Hit The Road Jack, Do The Jerk, Wide Eyed Tnd Legless, Never Make A Move Too Soon, Ubangi Stomp, Jesus Is On The Mainline, Lead Me To The Water, de medley Let's Rock/That's Alright Mama/Boppin' The Blues, Gin House en Little Queenie.

Retour hoofdpagina Eric Clapton Dagboek

Bronnen: diverse internetsites; archief Ton van Draanen; British Hit Singles van David Roberts; British Hit Albums van Paul Gambaccini, Tim en Jonathan Rice; Billboard Top Pop Singles & Albums van Joel Whitburn; Hitdossier en Albumdossier van Johan van Slooten.

© Ton van Draanen, 2007.

Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl